Powered by Blogger.

-admin-
Read More »


සම්බුදු පහස ලද ඓතිහාසික පුද බිමකි, දීඝවාපී රජමහා විහාරය. බැතිමතුන්ගේ වන්දනාමාන කටයුතුවලට යොමුවන සොළොස්‌මස්‌ථාන අතර මෙම පුදබිමටද සුවිශේෂී තැනක්‌ හිමි වේ.

අම්පාර නගරයේ සිට කිලෝමීටර් 6 ක්‌ අක්‌කරපත්තුවට දිවෙන පාරේ ගොස්‌ වරිපතන්ෙච්න (රජගම) හන්දියෙන් හැරී කිලෝමීටර් 13 ක්‌ පමණ ගිය විට මේ පුදබිම හමුවේ.

දීඝවාපී ඉතිහාසය ක්‍රි.පූ. හයවැනි සියවසේ ලොව පහළ වූ ගෞතම බුදුරදුන් දවසට පියමං කරයි. බුදු රජාණන් වහන්සේ බුද්ධත්වයෙන් නවවැනි මස උදාවූ දුරුතු පොහොය දිනයේ මහියංගනයට වැඩම කළ සේක. ඉන්පසු මිණි පළඟට යුද වැදුණ චුලෝදර මහෝදර දෙදෙනාගේ යුද්ධය දිවැසින් දැක බුද්ධත්වයෙන් පස්‌වැනි වර්ෂයෙහි බක්‌ මාසයේ කළුවර පොහෝ දිනයේ නාගදීපයටද වැඩම කළ සේක. එහි වැඩම කළ අවස්‌ථාවේදී මණිඅක්‌ක නා රජු දහම් අසා පැහැදී බුදුරජාණන් වහන්සේට තම භවනට වැඩම කරන ලෙස ආරාධනා කර ඇති අතර එම ඇරැයුමට අනුව බුදුරජාණන් වහන්සේ පන්සියයක්‌ රහතන් වහන්සේලා සමඟ බුද්ධත්වයෙන් අටවැනි වර්ෂයෙහි වෙසක්‌ පුන් පොහෝදා කැලණිය වෙත වැඩම කළ සේක. අනතුරුව සමනළ කඳු මුදුනේ සිරිපා පිහිටුවා දීඝවාපියට වැඩි බව ඓතිහාසික මූලාශ්‍රයන්හි දැක්‌වේ.

දීඝවාපිය ශ්‍රී ලංකා ධර්මද්වීපයෙහි නැගෙනහිර පළාතට අයත් පූජනීය ස්‌ථානයකි. ගල්ඔය මිටියාවතෙහි දිගාවැව අසබඩ පිහිටි මෙම පූජනීය ස්‌ථානය කකුසඳ, කෝණාගම, කාශ්‍යප, ගෞතම යන සිව් බුද්ධෝත්තමයාණන් වහන්සේලාගේ පිවිතුරු පාද ස්‌පර්ශය ලද පූජාභූමියකි. බෞද්ධයන්ගේ මුදුන් මල් කඩක්‌ වන් ඉමහත් ගෞරවාදරයට පාත්‍රවූ සොළොස්‌මස්‌ථාන අතරින් හයවැනි ස්‌ථානය හිමිවන්නේ ද දීඝවාපී රජමහා විහාරස්‌ථානයටයි. දීඝවාපී චෛත්‍යයරාජයාණන් වහන්සේ තුළ නිධන්කොට ඇත්තේ ජීවමාන ගෞතම බුදු රජාණන් වහන්සේගෙන් ලැබුණි නිය ධාතුවයි. නියධාතුව තැන්පත් කළ බැවින් අතීතයේ මෙම වෙහෙරට නඛසෑය නඛාවෙහෙර යයි ව්‍යවහාර කළ බව කියති.

කාවන්තිස්‌ස රජුගේ අභාවයෙන් පසු රාජ්‍යත්වයට පත් ගැමුණු කුමරුගේ මූලික අභිප්‍රාය වූයේ අනුරාධපුරය නිදහස්‌ කරගෙන රට එක්‌සේසත් කොට බුදු සසුන නඟාසිටුවීමයි. මෙම යුද්ධයේදී ගැමුණු කුමරුගේ මහත්වූ සේනාවට අවශ්‍ය ආහාරපාන සැපයීම සඳහා වගකීම පැවරුණේ ගැමුණු රජුගේ සොහොයුරු සද්ධාතිස්‌සයන්ටය. දිගාමඩුල්ල කෙත්වතුවලින් සංවර්ධනය කළේ සද්ධාතිස්‌සයන්ය. විශාල වාරිපද්ධති ආරම්භ කරමින් මේ ප්‍රදේශය සංවර්ධනය කළ අතර දිඝාවැවද සාදන ලදී.

දුටුගැමුණු රජුගේ අභාවයෙන් පසු රජ පැමිණි සද්ධාතිස්‌සයෝ අනුරාධපුරයෙන් එපිට දීඝවාපිය දක්‌වා යොදුනෙන් යොදුන වෙහෙර විහාර සාදන ලද බව ක්‍රි.පූ. 137 - 119) මහා වංශයේ සඳහන් වේ. මේ වෙහෙර විහාරවල නටබුන් අදද දැකිය හැකියි. පසුකාලීන දීඝවාපී නමින් හැඳින්වූ නඛා විහාරය මේ ප්‍රදේශයේ පමණක්‌ නොව රටේම ධර්ම ප්‍රචාරක මධ්‍යස්‌ථානය විය. දෙවනපෑතිස්‌ රජු ඉදිකළ අනුරාධපුරයේ මහාවිහාරය මෙන් දීඝවාපී විහාරයද ධර්ම ප්‍රචාරක මධ්‍යස්‌ථානය විය.

සද්ධාතිස්‌ස රජු විසින් ඉදිකළ දීඝවාපී චෛත්‍යය බොහෝ කාලයක්‌ දහම් සුවඳින් විරාජමාන වුවද සමහර අවස්‌ථාවන්හිදී අන්තරායකාරී තත්ත්වයන්ට ගොදුරු විය. වළගම්බා රජුගේ කාලයේ ඇති වූ බැමිණිතියා සාගතය කාලයේදී වසර 12 ක්‌ තුළ පැවැති නියඟයෙන් දිගාමඩුලු පුද බිම පෙදෙස ජන ශුන්‍ය විය. වැව් සිඳී ගිය අතර මිනිසුන් ජීවිතක්‍ෂයට පත්විය. මෙහි වාසය කළ භික්‍ෂුන් වහන්සේලාද පුදබිම අත්හැර දමා කඳුකර ප්‍රදේශවලට ගිය බව කියති.

1747 - 1781 දී රාජ්‍යත්වයට පත් කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ රජතුමා නැවත දීඝවාපිය සංවර්ධනය කර භික්‍ෂුන් වහන්සේලා පදිංචි කර ප්‍රදේශය දියුණු කර ඇත. චෛත්‍යය ප්‍රතිසංස්‌කරණය කර විහාරස්‌ථානයේ අධිපති ධුරයට බණ්‌ඩිගොඩේ නිග්‍රෝධ නම් නායක හිමියන් පත්කර ඇත.

1815 වර්ෂයේදී ඉංග්‍රීසි පාලකයන්ගේ දරුණු අසාධාරණකම්වලට හා තාඩන පීඩනවලට මේ ප්‍රදේශය පත්විය. සිංහලයන් සතු ඉඩම් කොල්ලකන ලදී. ඉංග්‍රීසි ආණ්‌ඩුව විසින් ගෙන එන ලද පනතකට අනුව දීඝවාපී විහාරස්‌ථානය සතු ඉඩම් සහ වටිනා ගොඩනැඟිලි සියල්ල රජය සතු කර ගන්නා ලදී. රාජ්‍ය අංශයට අවශ්‍යව තිබුණ කළුගල් ගඩොල් ආදිය මේ පුද බිමේ ගොඩනැඟිලි කඩා වෙහෙරද කඩා ලබාගන්නා ලදී. වාරිමාර්ග කටයුතුවලට අවශ්‍ය ඇළ වේලි සඳහාද වෙහෙරේ ගඩොල් යොදා ඇත. මිනිස්‌ වාසයක්‌ නැත. පුදබිම විනාශ විය. දාගැබ වන හැබක්‌ විය. මුස්‌ලිම් අයගේ පදිංචි ස්‌ථානයක්‌ බවට දීඝවාපී ප්‍රදේශය පත්විය.

1916 වර්ෂයේදී කොහුකුඹුරේ ශ්‍රී රේවත මා හිමිපාණන් විසින් වෙහෙරේ ගඩොල් ගෙන යන මුස්‌ලිම් ජාතීන් පන්නා, පුදබිම ආරක්‍ෂා කරන්නට කටයුතු කර ඇත. උන්වහන්සේ ජීවිත පරිත්‍යාගයෙන් දීඝවාපිය රැකගෙන කටයුතු කරද්දී 1950 ඔක්‌තෝබර් 13 වැනි දින මුස්‌ලිම් ජාතිකයෙකුගේ වෙඩි පහරින් අපවත් වූහ.

අද මෙම දීඝවාපී විහාරස්‌ථානයේ අධිපතිකම් දරන්නේ අපවත්වී වදාළ නාහිමියන්ගේ ශිෂ්‍ය රත්නයක්‌ වූ නන්නපුරාවේ බුද්ධරක්‌ත හිමිපාණන් වහන්සේය. උන්වහන්සේගේ ශිෂ්‍ය පූජ්‍ය මහඔය සෝභිත ස්‌වාමීන් වහන්සේ "දිවයින"ට අදහස්‌ දක්‌වමින් වර්තමාන විහාරස්‌ථානයේ දියුණුව ඇති කළේ අපේ නායක හාමුදුරුවන් දැඩිලෙස ගිලන්ව සිටින උන්වහන්සේ නොසිටින්නට අපට දීඝවාපියක්‌ ගැන කතාකරන්නට දෙයක්‌ ඉතිරිවන්නේ නෑ. විහාරස්‌ථානයට ඒමට සුදුසු මාර්ගයක්‌ නොතිබුණු යුගයක උන්වහන්සේ මෙහි කටයුතු ආරම්භ කළා. එදා මෙහි පැමිණ ඇත්තේ සමන්තුරේ වාහන නවතා පා ගමනින්. වන්දනාවේ පැමිණෙන බැතිමතුන් මෙන්ම භික්‍ෂුන් වහන්සේලා දැඩි අපහසුතා ඇතිවයි මෙහි පැමිණ ඇත්තේ. වගකිව යුතු නිලධාරීන්ට මේ ගැන දැනුම් දී තාර දැමූ පාරක්‌ සාදාගෙන 1956 ශ්‍රී බුද්ධ ජයන්තිය වෙනුවෙන් උත්සවයක්‌ද පවත්වා තිබේ. එම උත්සව දිනයේදී ඉතා දුර බැහැර සිට කේබල් යොදා විදුලිය ලබාගෙන ඇත. පසුව විදුලිබල ඇමැතිව සිටි සී. පී. ද සිල්වා මහතා මේ පුදබිමට විදුලි බලය ලබාදී ඇත. සම්බුද්ධ ජයන්තිය වෙනුවෙන් උත්සව ශාලාවක්‌ද රජය මගින් සාදා දී තිබේ. ගරා වැටී තිබුණු චෛත්‍යයේ ප්‍රතිසංස්‌කරණ කටයුතු පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව යටතේ එදා සිට තවමත් සිදු කෙරේ. ඒ ආරම්භය සිදුව ඇත්තේ 1964 වර්ෂයේය.

ක්‍රම ක්‍රමයෙන් දියුණුවට පත්වෙමින් පැවැති දීඝවාපී පුදබිමට 1980 දශකයේ ඇතිවූ ත්‍රස්‌තවාදී තර්ජන නිසා නැවතත් කණකොකා හඬන්නට විය.

එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය සමඟ ඇතිකර ගත් සාම ගිවිසුමෙන් පසු නැවතත් දීඝවාපී පුද බිමේ සංවර්ධන කටයුතු ආරම්භ වී තිබේ. චෛත්‍යය වැඳ පුදා ගැනීමට පිරිස්‌ පැමිණීම ආරම්භ විය. 2009 මැයි මාසයේ ප්‍රභාකරන්ගේ පාලනය බිඳවැටීමත් සමඟම ඇතිවූ සාමකාමී වාතාවරණය උඩ නැවතත් දීඝවාපිය සංවර්ධනය විය. බැතිමතුන්ගේ පැමිණීම වැඩි විය. පොසොන් සමයට මෙම පුදබිමට එන අයගේ පහසුව සඳහා විශ්‍රාම ශාලාවක්‌ද පහසුකම් සහිතව ඉදිකර තිබේ. ධර්මශාලා මන්දිරය සාදා දී අත්තේ එම්. එච්. එම්. අශ්රµa ඇමැතිතුමා විසින්ය. දයා සමූහ ව්‍යාපාරයේ අධිපති දයා ඩී. ගමගේ මහතාගේ ධන පරිත්‍යාගයෙන් රුපියල් කෝටි දෙකකට වැඩි මුදලක්‌ වියදම්කර බුද්ධ මන්දිරයක්‌ ඉදිකර ඇත. මෙහි ඇති ඓතිහාසික බෝධීන් වහන්සේද බැතිමතුන්ගේ වන්දනාමානයට ලක්‌වේ.

දීඝවාපී පුදබිම වර්තමාන ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ පාලනය යටතේ පූජා භූමියක්‌ වී සංවර්ධනය වේ. සිංහල පවුල් තවමත් මෙහි පදිංචිව ඇත්තේ සීමිත සංඛ්‍යාවකි. ඒ නිසා මෙහි පැමිණෙන බෞද්ධ බැතිමතුන්ගේ ආධාර උපකාර ඇතිව නේවාසික භික්‍ෂුන් වහන්සේලාගේ දාන මාන කටයුතු පිළියෙළ කරගන්නා බවද කියකි. පරිපාලන දිස්‌ත්‍රික්‌කය අම්පාර වුවද මුස්‌ලිම් ජනතාව වැඩියෙන් ඇති කලාපයක්‌ බැවින් අනුරාධපුරය, පොලොන්නරුව, මහියංගණය, කැලණිය මෙන් දියුණු බෞද්ධ පසුබිමක්‌ මෙහිදී අපේක්‍ෂා කළ නොහැකි බවද පෙනේ. දීඝවාපී පුද බිමේ අනාගතය ගැන මීට වඩා සැලකිලිමත් විය යුතු බවද පෙන්වා දෙනු කැමැත්තෙමි.

අප අතීතයෙන් ඉගෙනගත් පාඩම් මෙහිදී සිහිපත් කළ යුතු අතර බෞද්ධ භික්‍ෂුන් වහන්සේලා ජීවිත පරිත්‍යාගයෙන් රැකගත් දීඝවාපී පුදබිමේ අනාගතය සුරැකිය යුතුව ඇත. සම්බුදු පහස ලද ඓතිහාසික පුදබිම් රැකගැනීම ජාතික අවශ්‍යතාවකි.
 
Read More »



අතීතයේ සිටම භික්‌ෂූන් වහන්සේලා සමාජයේ යහපත උදෙසා ගරු සේවාවක යෙදුනහ. ලෝකෝත්තර වශයෙන් පමණක්‌ නොව ලෞකික ජීවිතයේ අවශ්‍යතා සඳහා භික්‌ෂුවගෙන් උපදෙස්‌ ගැනීම බෞද්ධ සමාජයේ අපේක්‍ෂාව වුණි. ජනතාවගේ නායකත්වය හා විශ්වාසය රැඳී තිබුණේ භික්‌ෂූන් කෙරෙහිය. ඒ නිසා වෙදහෙදකම්, නැකැත් බැලීම්, අකුරු කියාදීම, පොතපත ලිවීම වැනි දේවලට යොමුවන්නට ද භික්‌ෂූන්ට සිදුවුණි. එය ශ්‍රී ලාංකික සංස්‌කෘතික හා බැඳුනකි. විශේෂයෙන් අපේ රටේ අධ්‍යාපනය පැවතුණේ පන්සල මුල් කරගෙනය. විදේශීය බලපෑම් හේතුවෙන් දේශීය අධ්‍යාපනය භික්‌ෂුන්ගෙන් ගිලිහුණි. ඒ නිසා පිරිවෙන් ආයතන බෞද්ධ විද්‍යාල හා දහම් පාසල් ඇතිකොට අධ්‍යාපන ක්‍ෂේත්‍රයෙහි අයිතිය තහවුරු කරගැනීමට භික්‌ෂූහු පියවර ගත්හ. විෙද්‍යාaදය හා විද්‍යාලංකාර පිරිවෙන් රජයේ පාලනයට යටත් සරසවි බවට පත්වීමෙන් පසු අධ්‍යාපන ක්‍ෂේත්‍රයෙහි වෘත්තීය පදනමෙන් සේවය කරන භික්‌ෂු පිරිසක්‌ බිහිවූහ. එසේම ප්‍රාචීන පණ්‌ඩිත උපාධි ලැබූ භික්‌ෂුන්ට පාසල් ගුරුවරුන් ලෙස සේවය කරන්නටත් අවස්‌ථාව උදාවුණි. භික්‌aෂුවට අධ්‍යාපන ක්‍ෂේත්‍රය තුළ පැවැති උරුමය හා බලපෑම යම් තරමකින් හෝ සුරැකුණි.

භික්‌ෂුන් අධ්‍යාපන හා ආගමික ක්‍ෂේත්‍රවල වැටුප් ලබන වෘත්තිකයන් වශයෙන් කටයුතු කිරීම ගැන දැන් සමාජ විරෝධයක්‌ නොමැත. එහෙත් බුද්ධ ශ්‍රාවක විශ්වවිද්‍යාලය ආරම්භ කළ දිනයේ එවකට අධ්‍යාපන අමාත්‍යවරයා භික්‌ෂුන් වැටුප් ලබාගෙන ගුරු සේවයේ යෙදීම හෙළා දුටුවේය. වැටුපක්‌ නොමැතිව ගුරු සේවයෙහි යෙදීම භික්‌ෂුවකට ප්‍රායෝගිකව කළ නොහැකි දෙයකි. සෙල්ලිපිවල සඳහන් වන පරිදි අනුරපුර යුගයේ ගුරු සේවයේ නිරත භික්‌ෂුන්ට වැටුප් ගෙවීම සඳහා බැංකු ක්‍රමයක්‌ පැවතුණි.

දැනට බෞද්ධ කටයුතු සමායෝජක නිලධාරීන් වශයෙන් ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයන්හි ආගමික සේවයේ නිරත උපාධිධර භික්‌ෂු පිරිසක්‌ වෙති. එම සේවය ඇති කළේ සමස්‌ත ලංකා ශාසනාරක්‍ෂක මණ්‌ඩලයේ උපදෙස්‌ අනුව යි. ඇතැම් විට පෞද්ගලික හේතු නිසා මතු වූ ගැටලු තිබුණත්, සමස්‌තයක්‌ වශයෙන් බෞද්ධ සමායෝජක භික්‌ෂූන්ගෙන් ඉමහත් ශාසනික සේවාවක්‌ සිදු වෙයි. නමුත් බොහෝ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාල තුළ භික්‌ෂුවට ගැළපෙන පරිසරයක්‌ නොමැත. ඇතැම් නිලධාරීන් ඉදිරියෙහි සාමාන්‍ය වෘත්තිකයකුගේ මට්‌ටමෙන් හැසිරෙන්නට සිදුව ඇත.

මෑතකදී උපාධිධාරී භික්‌ෂූන් පිරිසක්‌ සංවර්ධන කටයුතු සඳහා රජයේ ආයතනවලට බඳවා ගනු ලැබුණි. භිකෂූන් කාර්යාල සේවකයන් ලෙස බඳවාගැනීම ගැන දැඩි විරෝධය පළකළ මහානාහිමිවරු ඒ සියලු දෙනාම ගුරු සේවයෙහි පිහිටුවන්නැයි රජයට දැනුම් දුන්හ. පොදු වෘත්තීය සේවාවන් සඳහා භික්‌ෂූන් යොමුවීම සුදුසු ද යන්න අධිකරණයෙහි සාකච්ඡා වූ කරුණකි. ඇතැම් භික්‌ෂූන් තමන් බැඳී සිටින විනය නීති අභිභවමින් රටේ පවතින පොදු නීතියේ රැකවරණය මත කටයුතු කරන්නට යාම නිසා ඇතැම් විට අර්බුද මතුවෙයි. වරාපිටියේ රාහුල හිමි එදිරිව විභාග කොමසාරිස්‌ නඩුව එයට නිදසුනකි. උන්වහන්සේ 1989 වසරේ සිට දෙවන ශ්‍රේණියේ සමාජ සේවා නිලධාරියකු ලෙස රජයේ කාර්යාලයක සේවය කොට ඇත. උන්වහන්සේ සමාජ සේවා නිලධාරී තනතුරේ උසස්‌ වීමක්‌ සඳහා වූ විභාගයට ඉදිරිපත් කළ ඉල්ලුම් පත භික්‌ෂුවක්‌ වීම හේතුවෙන් විභාග කොමසාරිස්‌වරයා ප්‍රතික්‍ෂේප කළේය. උන්වහන්සේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙහි පිහිට පැතූහ. නඩු විභාගයේ දී අවධානය යොමු වුණේ පැවිදි කෙනකුට එම විභාගයට ඉදිරිපත් වන්නට නොහැකි බවක්‌ ගැසට්‌ පත්‍රයේ සඳහන්ව තිබුණේ ද යන්න පිළිබඳවයි. එසේ සඳහන්ව නොතිබුණි. උන්වහන්සේ ඒ වන විටත් රාජ්‍ය සේවයේ යෙදෙන කෙනෙකි. පැවිද්දකු සාමාන්‍ය රාජ්‍ය වෘත්තියක යෙදීමේ නුසුදුසු බව විනිසුරුවරු සඳහන් කළහ. නමුත් ගැසට්‌ පත්‍රය අනුව සලකන විට ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවේ 12 (1) වගන්තියේ සඳහන් මූලික අයිතිවාසිකම් කඩ වී ඇති නිසා පැමිණිලිකාර හිමියන්ට වන්දි මුදලක්‌ ගෙවන ලෙසට නඩු තීන්දුව ලබාදුන්හ.

භික්‌ෂුවක්‌ නීතිඥ වෘත්තියෙහි යෙදීම සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය 1978 ජූලි 12 දින ලබාදුන් තීන්දුව භික්‌ෂූන් වහන්සේලාට ඉතා වැදගත් වූවකි. (2005, 3 ශ්‍රී ලංකා නීති වාර්තාව 365) නීතිමය හා ශාසනික වශයෙන් භික්‌ෂුවක සතු අයිතිවාසිකම් හා බැඳීම් එයින් නිර්වචනය වෙයි. නීතිවේදී උපාධිය සමත් හිමි නමක්‌ නීතිඥයකු වශයෙන් සේවය කිරීමේ අදහසින් 1978 පෙබරවාරි 23 දින ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙන් අවසර ඉල්ලුවේය. " යහපත් චරිතයක්‌ ඇති, මනා දැනුමක්‌ සහ හැකියාවක්‌ ඇති පුද්ගලයන් නීතිඥයන් වශයෙන් අධිකරණයට ඇතුළත් කරගැනීම සහ සේවයෙහි යෙදවීම සිදුකරනු ඇත." යනුවෙන් 1973 අංක 44 දරන අධිකරණ නීතියේ සඳහන් සුදුසුකම් තමන්ට තිබෙන බව උන්වහන්සේ සඳහන් කොට තිබුණි. භික්‌ෂුවක්‌ නීතිඥ සේවයෙහි යෙදීම භික්‌ෂු විනයට පටහැනි නොවන බව කියෑවෙන අමරපුර නිකායේ මහනාහිමිවරුන් දෙනමකගේ ප්‍රකාශන ද ඉදිරිපත් කොට තිබුණි. ඒ අතර, භික්‌ෂු විනය අනුව නීතිඥ සේවයෙහි යෙදීම පටහැනි නිසා එයට අවසර නොදෙන ලෙස බෞද්ධ සංවිධාන කීපයක්‌ අධිකරණයට කරුණු දැක්‌වීය. අප ආයාචනා කරන්නේ හා වැළපෙන්නේ සමස්‌ත බෞද්ධ ජනතාව වෙනුවෙනි. භිකෂුවක්‌ නීතිඥ සේවයෙහි යෙදීමෙන් බුදුසසුන පරිහානියට පත්වෙයි. බෞද්ධ අපගේ හදවත් කම්පනයට පත්කරයි. යනුවෙන් සමස්‌ත ලංකා බෞද්ධ සම්මේලනය හා තරුණ බෞද්ධ සංගමය උසාවියෙහි කියා සිටියේය.

රාජා වනසුන්දර විනිසුරු තුමා පිටු 35 කින් යුත් දීර්ඝ ප්‍රකාශනයකින් කරුණු ඉදිරිපත් කරමින් භික්‌ෂුවක්‌ නීතිඥ සේවයෙහි යෙදීම පිළිබඳ නීතිමය තත්ත්වය හා ශාසනික මතය පංච පුද්ගල විනිසුරු කමිටුවට පැහැදිලි කළේය.

1974 අධිකරණ පාලන නීතියේ අංක 15 (1) ඊ වගන්තියෙහි භික්‌ෂූන්ට නීතිඥ වෘත්තියට ඇතුළත් වීම සඳහා බාධාවක්‌ නොමැති බවට ඉල්ලුම් කරන පාර්ශ්වය කරුණු ඉදිරිපත් කරයි. නීතිඥ වෘත්තියට ඇතුළත් වීම සඳහා භික්‌ෂුවකට අවසර ලබාදීම බුද්ධාගම ආරක්‍ෂා කොට පෝෂණය කිරීම පිළිබඳ ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවේ වගන්තියට පටහැනි ක්‍රියාවකි. ධර්ම විනය ඇතුළත් බුද්ධශාසනය සුරක්‍ෂිත කිරීම සඳහා රජය බැඳී සිටින බැවිණි. භික්‌ෂුවකගේ කටයුතු වන්නේ බණදහම් ඉගෙනීම, ධර්මදේශනා කිරීම, වත්පිළිවෙත්වල යෙදීම ආදියයි. වෘත්තීය නීතිඥයකු වීම නිසා භික්‌ෂුවක්‌ වශයෙන් පැවරී ඇති එම කටයුතුවලට බාධාවක්‌ සිදුවෙයි. පැවිදි උපසම්පදා ලබන්නේ ලෞකික ජීවිතයෙන් ඈත්වන බවට පොරොන්දු දෙමිනි. භික්‌ෂුවක්‌ පොදු වෘත්තීය සේවයක යෙදීම විනය විරෝධී ක්‍රියාවකි. මේ රටේ බහුතර ජනතාව බෞද්ධයෝ ය. නීතිඥයකු ලෙස ක්‍රියාකිරීමට අවසර ලබාදීම තුළින් භික්‌ෂුන් කෙරෙහි ඔවුන්ගේ ගෞරවය නැතිවෙයි. පන්සලේ දී සිවුරත්, උසාවියේ දී නීතිඥ ලෝගුවත් පොරවාගෙන භික්‌ෂුව හැසිරෙන විට සූත්‍ර විනයෙහි දැක්‌වෙන කරුණු කෙරෙහි ප්‍රශ්නකාරී තත්ත්වයක්‌ බෞද්ධයන් තුළ ඇතිවෙයි. එය බුද්ධ ශාසනයට හානියකි. අපේ අධිකරණය සමාජ සම්මත චාරිත්‍ර ධර්මයන්ට බාධා පමුණුවන්නේ නැත.

මෙහි ඉදිරිපත් කොට තිබෙන්නේ අමරපුර නිකායේ මහනාහිමිවරුන් දෙනමකගේ නිර්දේශයන්ය. ශ්‍රී ලංකාවේ පිළිගත් ප්‍රධාන නිකාය තුනක්‌ තිබේ. අනෙක්‌ නිකායවල බලධාරී මහනාහිමිවරුන්ගේ අදහස්‌ ලබා නොගෙන එක්‌ නිකායක මතයට අනුව සමස්‌ත භික්‌ෂුන් අපහසුතාවයට පත්වන පොදු තීරණ ලබාදීම අධිකරණයට කළ නොහැකි දෙයකි. අයෑදුම්කරු කියා සිටින්නේ නීතිඥයකු ලෙස ක්‍රියා කිරීම සඳහා මූලික අයිතිවාසිකම් යටතේ තමන්ට අවස්‌ථාව ලැබිය යුතු බවයි. අධිකරණය ඒ ගැන තීරණයක්‌ ගත යුත්තේ භික්‌ෂුන්ගේ නීතිමය රාමුව කෙරෙහි ද අවධානය යොමු කරමිනි. විනයට පටහැනි දේවල් සඳහා භික්‌ෂුන් යොමු කිරීමේ බලය අධිකරණයට පැවරීම නිවැරදි දැයි විමසිය යුතුය.

අගවිනිසුරු නෙවිල් සමරකෝන් මහතා ඒ ගැන අදහස්‌ දක්‌වමින් මෙසේ කීය. චීවරය දරාගෙන අධිකරණ අසුනේ වාඩිවන්නට අවසර නොමැත. විවිධ විලාසිතාවලින් සැරසෙන කාන්තා නීතිඥවරියන්ට බෙල් බොටම් හෝ කොට ගවුම්වලින් සැරසී උසාවියට පැමිණීමට අවසර දිය යුතු යෑයි ඔබ සිතනවාද? නීතිඥයකු ලෙස දිවුරුම් දීම හා උසාවියේ පෙනී සිටීම සඳහා නියමිත ඇඳුම 1975 ජනවාරි 23 දින ගැසට්‌ පත්‍රයේ සඳහන් කොට ඇත. එයින් තොරව පැමිණියොත් ඔහු නෙරපන්නට සිදුවෙයි. අධිකරණ සම්ප්‍රදාය අනුව නීතිඥයා විනිසුරුට ගෞරව දැක්‌විය යුතුයි. භික්‌ෂුවක්‌ එලෙස අප වෙත ගරුබුහුමන් දැක්‌වීම අප අපහසුතාවයට පත්කිරීමකි. නමුත් භික්‌ෂුවක්‌ හාස්‍යයට හෝ හෙලා දැකීමට හෝ අපට වුවමනාවක්‌ නැත. නීතියෙන් බැහැරව කටයුතු කිරීමටද අපට නොහැකිය. අධිකරණ නීති ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී අපට තෘප්තිමත් බවක්‌ තිබිය යුතුය. ඉදිරිපත් වූ කරුණු අනුව අයෑදුම්කාර භික්‌ෂූන් වහන්සේ නීතිඥ සේවයට ඇතුළත් කළ නොහැකි ය.

ගිහියන්ට පමණක්‌ සුවිශේෂ වූ ද, සිවුරක්‌ දරාගෙන කළ නොහැකි වූ ද, විනයට පටහැනි කවර අන්දමේ පොදු සිවිල් රැකියාවක නිරත වීම භික්‌ෂුවකට නොගැළපෙන බව මෙම කරුණු සමාලෝචනය කරන විට පැහැදිලි වෙයි.

පූජ්‍ය මැදගම ධම්මානන්ද හිමි
අස්‌ගිරි මහා විහාරීය කාරක සංඝ සභික,
අනුශාසක,
සමස්‌ත ලංකා ශාසනාරක්‍ෂක මණ්‌ඩලය
Read More »

වෙසක් පෝය දිනට පසුදින (15දා) බේරුවල මග්ගොන ප්‍රදේශයේ නිවෙසක පැවැති සාදයකදී පුද්ගලයකුගේ කකුලක් පෑගුණැයි තරුණයකු එම ස්ථානයේදීම කපා කොටා මරාදමා ඇතැයි පයාගල පොලිසිය කියයි.

මග්ගොන මුණසිංහගොඩ ඇටහින්න ප්‍රදේශයේ පදිංචිව සිටි ගෝමරගේ ‍ෙදාන් තුසිත ප්‍රබෝධ ජයවර්ධන නමැති 27 හැවිරිදි තරුණයා මෙසේ මරණයට පත්ව ඇත. මුණසිංහගොඩ ප්‍රදේශයේ නිවෙසක දැරියක් වැඩිවිය පැමිණීම නිමිත්තෙන් එම නිවෙසේ පැවැති සාදයකදී විනෝද වෙමින් නටමින් සිටියදී මියගිය තරුණයාට තවත් අයකුගේ කකුලක් පෑගුණැයි කියමින් ඇති වූ ආරවුලක් දුරදිග යෑමෙන් මේ ගැටුම හටගෙන ඇතැයි පොලිසිය කියයි. බරපතළ තුවාල ලබා සිටි පුද්ගලයා කළුතර නාගොඩ රෝහලට රැගෙන ආවත් ඒ වනවිටත් මියගොස් සිටි බව රෝහල් ප්‍රකාශකයෙක් කීවේය. සැකකරු ප්‍රදේශයෙන් පලාගොස් ඇතැයි පයාගල පොලිසිය කියයි.

මේ පිළිබඳ පයාගල පොලිසිය පරීක්ෂණ පවත්වයි.
පසුගිය සතියේම පයාගලට ආසන්න මීගම ප්‍රදේශයේ නිවෙසක දැරියක් වැඩිවිය පැමිණීම නිමිත්තෙන් පැවැති සාදයකදී නටන්නට ගොස් ඇති වූ කතාබහක් දුරදිග යෑමෙන් පොලිස් නිලධාරියකු ඔහුගේ නිවෙස ඉදිරිපිටදී කැත්තකින් කපා කොටා මරාදමා තිබිණි.
Read More »

වෙසක් උත්සවයට සමගාමීව සිරකරුවන් දහසක් අද (19දා) දිනයේදී නිදහස් කරහැරීමට බන්ධනාගාර දෙපාර්තමේන්තුව කටයුතු යොදා ඇත.

දඩ ගෙවාගත නොහැකි, සුළු වැරැදි සම්බන්ධයෙන් සිරගත වූවන් හා වයස හැත්තෑවට වැඩි සිරකරුවන් පිරිසක් එසේ නිදහස් කරහැරීමට කටයුතු යොදා තිබේ.

බන්ධනාගාර මාධ්‍ය ප්‍රකාශක, මූලස්ථාන අධිකාරී ටී. එන්. උපුල්දෙණිය මහතා සඳහන් කළේ ජනාධිපතිවරයාගේ උපදෙස් මත ඔවුන් නිදහස් කරහැරීමට පියවර ගත් බවය.
Read More »

මෙතෙක් අය ආපු අය

දැන් ඉන්න අය